LOBIOS
LOBIOS

No extremo suroccidental da provincia de Ourense, encontrase este municipio. Encravado na comarca da "Baixa Limia";. Forma parte do Parque Natural "Baixa Limia Serra do Xurés".

pulse

O PARQUE NATURAL da Baixa Limia-Serra do Xurés, sitúase no Suroeste da provincia galega de Ourense. Participa da orografía típica das serras Meridionais de Galicia, e acolle boa parte das de Leboreiro, Quinxo, Santa Eufemia, Xurés e Pisco, superando todas elas os 1.000 m. de altitude. Abarca unha superficie de 20.920 has., que se corresponden coas zonas máis elevadas dos concellos de Entrimo, Lobios e Muíños, limítrofes con Portugal e co Parque Nacional portugués de Peneda- Gerês.



El Parque Natural nos ofrece unha grande variedade de alternativas para acceder o seu disfrute. Pero lecer e formación constitúen unha das súas facetas máis interesantes, na que a diversión, o descanso e a interpretación dos seus diversos valores, é unha constante en calquera das rutas que escollamos, tanto se optamos polos percorridos miliarios en automóvil, como se decidimos integrarnos coa natureza, percorrendo a pé os seus camiños e sendeiros. Existen rutas adecuadas para cada actividade ou persoa. Para aqueles impacientes que buscan un achegamento rápido á comarca, optando por vehículos motorizados que lles permitan efectuar longos desprazamentos en pouco tempo. Pero tamén para os que saben disfrutar de cada paso e aínda non perderon a capacidade de sorprenderse coas cousas que lle ofrece cada volta do camiño.
Entre as primeiras, en automóbil, podemos optar pola "Ruta das Ermidas" (Ruta Verde), todas elas emprazadas en paraxes pintorescas que actúan como auténticos miradores naturais; A "Ruta da Historia" (Ruta Vermella), conduciranos por unha viaxe a través do tempo, dende a Prehistoria ata a Baixa Idade Media.

En todas e cada unha delas únese o turismo de lecer co achegamento xeral á totalidade da comarca.
As segundas, para os amantes do contacto directo cos camiños e as serras, ofrécensenos distintas posibilidades de complementar deporte, lecer e formación. Mesmo se escollemos as da Serra do Pisco ("Rutas de Padín"), que parte dos monumentos megalíticos do Val do Salas, a da Serra de Santa Eufemia ("Ruta de Padrendo"), con agrestes barrancos, ou a das estribacións da Serra de Leboreiro ("Ruta de Queguas"), cos chairos camiños das penichairas dos cumios, ou as da Serra do Xurés ("Ruta de As Sombras" ou a internacional "Ruta da Cela a Pitoes" ), que nos proporcionarán a posibilidade de senti-las distintas zonas do PARQUE NATURAL paso a paso, convivendo con paraxes que absorverán os nosos sentidos, auténticos monumentos da natureza, restos arqueolóxicos e a sempre grata convivencia cos habitantes da zona. En Portela de Home, Riocaldo, Lobios, hay un importante número de miliarios pertenecientes a un taller que se sitúa al pie de la calzada romana. Se conservan restos de la vía que cruzaba la sierra. La iglesia se San Miguel de Lobios es de estilo barroco. Fue consagrada en 1755. La torre es uno de los elementos más interesantes que tiene. Los manantiales de aguas termales de Riocaldo brotan en el mismo curso del río. Tienen agua a 50 grados centígrados, que surge de forma discontínua. Es buena para el tratamiento de enfermedades de la piel. La serra do Xurés se extiende por los municipios de Lobios, Muiños y por la raia seca portuguesa. Los hielos cuaternarios cubrieron sus cumbres y originaron glaciares. En la zona portuguesa se encuentra el gran Parque Natural Peneda-Gerês. En la zona de Lobios es recomendable visitar los pazos de Casa do Curro y Lobios, en San Miguel de Lobios. El Monte das Motas, Viso y la sierra Leboreiro, cuentan con mámoas en las que apareció cerámica y puntas de flecha. Florentino López Cuevillas y Xaquín Lorenzo realizaron estudios sobre ellas. La localidad de Cabaleiros, Grou, tuvo un monasterio de monjes benedictinos. Luego se convirtió en priorato, con dependencia de Celanova. La romería de Nosa Señora do Viso, en Lobeira, que se celebra, principalmente, el domingo y el l unes de Pentecostés, fue estudiada y potenciada por Xaquín Lorenzo Fernández.

volver pagina principal orense
Escribeme
volver