portada MUSEO VIRTUAL DE MAN, o alemán de Camelle
IRAK-NEW YORK-ATOCHA-LONDRES......
Irak-Atocha
Non a "calqueira" forma de terrorismo.

AVISO

O servidor do servicio de hosting gratuito Tripod-LYCOS vai a suspender a súa actividade, o dia 15 de febreiro de 2009, polo que a partires de agora esta web estará no dominio

wwww.mandecamelle.net

Man morréu de pena co chapapote do PRESTIGE e dixo:

«yo decir que esto no debe limpiarse nunca...,Ser episodio de la Historia. Quedar así debe, para todos recordar quién es hombre, porque hombre no querer a hombre, ni a mar, ni peces ni playa»

El Correo Gallego.es-29 de deembro de 2008.

Fundación Man, seis años después

La VozdeGalicia.com,. 29/12/2008 .

La Fundación Man echa a andar entre las protestas de los vecinos

Xornal.com.-Lunes, 29 de diciembre de 2008 .

Man, o alemán de Camelle, xa ten fundación

El Correo Gallego.es,. 30/12/2008

Solicitan que el cuerpo de Man sea trasladado al museo donde vivió
Este deseo lo reflejó ya el anacoreta en su testamento ·

· Expertos de toda España analizarán cómo abordar la restauración, que los vecinos demandan

 

Manfred Gnadinger en 1998.

O labirinto do alquimista

San Man de Camelle entre os Santos Inocentes,

por Felipe Senén

 

El espía de otros "Prestige" surca la red

La web permite identificar los barcos y aviones que navegan por la costa o sobrevuelan Galicia.

Una web identifica en tiempo real a todos los buques mercantes que navegan por las costas gallegas y su carga. El localizador también registra el tráfico aéreo en la comunidad. Se acabó la impunidad para los mercantes peligrosos que navegan cerca de las costas gallegas. La web localizatodo.com permite conocer la carga de todos los buques que circulan por nuestro litoral en tiempo real y a golpe de un solo click sin esperar a los informes de las autoridades marítimas. "La página nació como un hobby, lleva tres meses en marcha y ya tiene 1.500 visitas diarias"

FarodeVigo.es.-30 de decembro de 2008.


La Voz de Galicia.-3 de maio de 2008.-El legado de Man será protegido por cuatro Administraciones

aforismo

PARECE QUE NON HAI VERGOÑA

Manfred yace en el olvido

La opinioncoruna.es.- 2 de novembro de 2008.-El museo del Alemán de Camelle está abandonado desde hace casi seis años mientras el Concello espera crear una fundación.

Opina sobre tu municipio en el foro

MARI CARMEN SUÁREZ. CAMARIÑAS. A punto de cumplirse seis años de la muerte del Alemán de Camelle, la obra de arte que Man levantó en esta localidad de Camariñas corre un serio peligro. El museo creado al aire libre está prácticamente abandonado ante la incredulidad de los numerosos turistas que visitan la zona cada año. Los trámites para la recuperación de su legado se eternizan y el tiempo va deteriorando cada vez más las obras construidas por Manfred Gnädinger.
Los escritos y dibujos que guardaba en su casa continúan empaquetados en cajas a la espera de que los expertos acaben de descifrarlos y traducirlos, ya que Man no utilizaba el alemán para escribir, sino un dialecto del país y esto complica la situación. El Concello también sigue esperando por la constitución de una fundación para recuperar definitivamente su legado, pero esto también se demora demasiado tiempo. El alcalde, Manuel Valeriano Alonso de León, asegura que sólo está pendiente la constitución del patronato y confía en que en este año quede lista. El regidor insiste en que se sigue trabajando en este proyecto, aunque lamenta que los trámites no puedan avanzar más rápidamente, como a todos les gustaría.
La asociación de vecinos de Camelle y el Partido Popular de Camariñas criticaron recientemente el abandono y el deterioro que sufre el museo y el asunto será tratado en el próximo pleno. Los populares creen que el Gobierno local nunca tuvo intención de poner en marcha el mantenimiento del museo y exigen al regidor que explique el proyecto que hay, ya que, en su opinión, los vecinos de Camelle en seis años solamente han tenido "buenas palabras y reuniones de artistas". Pero de actuaciones reales, nada.
A simple vista lo único que se aprecia a mayores desde la muerte de Man es la construcción de la Casa del Alemán, que se levanta en el centro del pueblo y que actualmente se destina a actos culturales y sociales como una casa de cultura más de cualquier municipio.
Este centro también acogió a finales del pasado año el primer Encuentro de Arte y Naturaleza en el que participaron varios expertos y estudiosos nacionales e internacionales para aportar ideas sobre el legado de Man y su conservación. Sin embargo, por ahora sólo existen ideas y conclusiones sobre el papel, a pesar de que este año ya se celebró una segunda edición del encuentro.
Además de preservar y divulgar su obra los expertos también reclamaron la celebración de actividades temporales ligadas al museo bajo la denominación de Conocer Camelle a través de la huella de Man, una iniciativa que tampoco se ha materializado.
Justo en la entrada del museo que Man construyó al aire libre lo más visible actualmente es el cartel colocado por el Concello en el que puede leerse Se ruega no pasar. Respete el legado de Man y otro de mayores dimensiones con el rótulo de Grúas Saturno. Al fondo se aprecia la caseta en la que Manfred pasó su vida, cada vez más deteriorada por el paso del tiempo, y que desde la muerte del Alemán ya recibió en varias ocasiones la visita de los vándalos y curiosos, a pesar de los carteles que avisan de que está prohibida la entrada. Las piedras moldeadas por su propias manos también conservan los colores pintados por el anacoreta, aunque con el paso de los años van perdiendo la intensidad que tenían antaño.

CAMELLE. La Voz de Galicia.-8 de abril de 2008
La burocracia entierra a Man

A BURROCRACIA ENTERRA A MAN
Los trámites para recuperar y exhibir el legado de Manfred Gnädinger se eternizan mientras su antigua casa se sigue deteriorando y su obra permanece en cajas

Autor:
Eduardo Eiroa
Fecha de publicación:
8/4/2008


Dicen que Man, el alemán de Camelle, murió como consecuencia del impacto que produjo en él la marea negra del Prestige. Si tuviese que ver con sus propios ojos como los permisos de Costas, de Portos y de Patrimonio, las cartas de Hacienda, los plenos para aprobar estatutos, las entrevistas con distintos cargos políticos y los vistos buenos de secretaría e intervención juegan con su legado, es bien posible que siguiese el mismo camino. No se sabe si es mejor morir de pena o de aburrimiento.
Y es que la burocracia parece que quiere enterrar a Man por segunda vez.
Lo único que se hizo, más o menos rápido, fue construir un edificio que iba a ser museo pero que, por el momento, se diferencia bastante poco del resto de casas de la cultura que pueblan la comarca. El llamado museo de Man, hasta ahora, podría colar como centro cultural de cualquier parroquia de la Costa da Morte.
Y es que aún no le ha llegado el turno a Man. Él, que se dedicaba a hacer dibujos en cualquier papel y a escribir en la primera hoja que encontrara, que improvisaba su vida de anacoreta con lo que tenía más a mano para construir su particular universo, pasa ahora por el particular infierno de los trámites.
Hasta la recuperación del lugar en el que vivía, la pequeña caseta en las rocas del muelle de Camelle, tiene actuaciones previstas por fases.
El Ayuntamiento, por cierto, tiene los fondos listos -12.000 euros- para afrontar la primera de ellas. En total serán tres, por 30.000 euros. Pero no es fácil. Hace falta el trabajo de un arquitecto que, se supone, deberá contar con el consiguiente visado del Colegio. No basta con eso. Para actuar en ese lugar -deberían preguntarle a él cómo lo hizo- hacen falta los permisos de Patrimonio, Costas y Portos de Galicia y esas cosas, ya se sabe, llevan su tiempo. Hay sellos oficiales, firmas de cargos públicos y documentos con registros de entrada y de salida.
En esa vorágine de los trámites lleva el legado de Manfred Gnädinger nadando desde hace ya más de cinco años.
Hacienda, que ingresó en sus cuentas una buena cantidad en metálico que Man tenía en el banco, ya dijo -por escrito al Ayuntamiento- con su frialdad habitual, que no estaba interesada en la casa del anacoreta. Al menos no litigará en los juzgados para quedarse también con esa parte de la herencia.
Así lo tiene más fácil el Ayuntamiento, que lleva también sus años tratando de constituir una fundación para honrar y recuperar el legado de Man. Mientras tal cosa no llega, se le ponen flores en su aniversario y se trae a artistas de otras latitudes para organizar actuaciones culturales. Tal vez a esos artistas les hubiese gustado poder acceder al legado.
Por ahora lo tienen difícil. Al anárquico Man, el que escribía en trozos de cartón, ya le han catalogado la obra: unas 30 cajas tienen ya su correspondiente ficha describiendo su contenido. Pero los pocos intentos que se han hecho de traducir sus textos, por el momento, no han dado sus frutos. Aunque parezca imposible, cinco años y pico después de la muerte de Man nadie ha empezado a leer sus textos. Dicen que no se entiende la letra.
Y mientras Man nada en los trámites, sus rocas pintadas van perdiendo el color con el paso de los años.

Lo que una sola persona en taparrabos pudo cuidar sin problemas durante décadas, no lo puede mantener el Ministerio de Cultura, la Consellería de Cultura y el propio Ayuntamiento. Lo dicho. Está mejor donde se encuentra.

 

"La verdadera vida de Man se sabrá cuando muera", decía de sí mismo

Firma de Man, recolliba na web: http://mandecamelle.zeblog.com

ÁNALISIS
La Voz de Galicia.es.20/11/2007
Reflexiones tras el Encuentro

Foto: Xesús Búa

Man de Camelle y los alevines escandinavos

Autor: Bernardo Cequera .

El Primer Encuentro Man de Camelle que tuvo lugar el sábado 17 en Camelle me dejó una serie de reflexiones sobre el significado de Man.
Nos equivocamos quienes creímos que la reivindicación de la obra y vida del artista era una causa perdida. Y no nos faltaban evidencias para suponerlo, durante 5 años el museo de Man se deterioró por la acción del viento y el mar, mientras dentro de su casucha se pudrían sus escritos, cuadros y objetos personales. Y de hecho muchas de estas cosas se han perdido irremediablemente. Los detractores de Man, sin la más mínima vergüenza y con el mayor desprecio, dejaron que esto sucediera tirando las decisiones a un vacío burocrático.


Con el primer Encuentro Man de Camelle, pareciera que la situación cambiará. Su casucha ha sido vaciada, su obra y pertenencias ya reposan a buen resguardo. Sin embargo, la desconfianza y el escepticismo no se han disipado del todo. Muchos, sostienen que «hay que desconfiar de los políticos y sus intenciones». Y algo de razón tienen, pues este oficio en todo el mundo, incluso en el mundo democrático, está desprestigiado: corrupciones e inconsecuencias están a la orden del día en las oficinas públicas. Todos sabemos que las licitaciones se amañan, las promesas se diluyen tan pronto pasan las elecciones y una vez en el poder «los representantes del pueblo» miran más por sus bolsillos que por el beneficio ciudadano. Por ello, quizás la tarea más importante de los políticos demócratas sea recuperar la confianza de los ciudadanos, de lo contrario el populismo y las dictaduras borrarán del mapa tarde o temprano la libertad y los derechos ciudadanos. Los ejemplos sobran.


Durante el Primer Encuentro Man de Camelle, mientras la esperanza crecía de que la obra del alemán sería finalmente recuperada; fuera de la Casa de Cultura se oyeron los coros de una manifestación popular. Los habitantes protestaban contra el proyecto de instalar, con inversión escandinava, una piscicultura en la bahía del pueblo.
Ya en la noche, en los bares, los habitantes de Camelle discutían sobre las implicaciones ecológicas, sociales y económicas del plan. Les enardecía el hecho de que el proyecto se llevaba adelante a sus espaldas. Según los presentes, se habían enterado de la existencia del plan por canales irregulares. Es decir, según ellos, el Concello no los había convocado oficialmente para informarles del proyecto. Pero sobre todo les preocupaba un aspecto: «¿Qué será de las generaciones venideras si los daños ecológicos destruyen nuestro mar? ¿Pan para hoy y hambre para mañana?».


Se me ocurre que la comunicación con los ciudadanos de Camelle para disipar sus temores, explicando claramente y discutiendo democráticamente las virtudes y peligros del proyecto piscícola sería un gran gesto contra la desconfianza ciudadana.
Creo que este día Man tomó una actualidad inusitada, no sólo por el encuentro, también por la manifestación popular.
El nuevo alcalde sacó a Man del abandono y el desprecio en que se hallaba, con ello rescató un importante símbolo artístico y ecológico gallego. ¡Bravo!
La reconstrucción del Museo del Alemán y la recuperación de la confianza en la política comunal aún está pendiente

El Pais.com.-18-11-2007.-El tesoro oculto de Man
Dos funcionarias de Camariñas hallan cajas con documentos y obras del artista bajo el suelo de su museo
XOÁN ABELEIRA - Camelle - 18/11/2007

Fotografías y anotaciones descubiertas en la casa de Man-

La nebulosa de Manfred Gnädinger, lejos de haberse esfumado, cada vez se condensa más. A medida que se van conociendo más detalles de su vida, su leyenda va cobrando tintes más románticos. Igual que un cuento de Andersen. De hecho, si esta suerte de fábula negra ya tenía madrastra mala, ahora cuenta con un tesoro.


Bajo una tabla, había fotos, dibujos, libretas, libros y cartas del alemán El hallazgo coincide con la celebración del I Encontro de Man de Camelle
Un día antes de que se inaugurase el I Encontro Man de Camelle, en la localidad donde vivió y murió, dos funcionarias del Ayuntamiento de Camariñas tropezaron con una tabla suelta en el suelo de la casa del fallecido artista alemán. Bajo ella descubrieron asombradas una pila de fotografías y negativos perfectamente clasificados y numerados: libretas, dibujos, libros de arte, de filosofía, del zodíaco, utensilios para pintar, cartas e incluso una caja llena de pequeñas esculturas de plástico.

Varias personas conocían la existencia de esa cámara secreta, donde, a decir del arquitecto Juan Creus, uno de los participantes en el encuentro, "Man guardaba sus cosas más preciadas". Pero, hasta ahora, a nadie se le había ocurrido revisar ese falso sótano en profundidad.

El I Encontro Man de Camelle, organizado por el Ayuntamiento de Camariñas y el profesor Antón Sobral, tuvo lugar en la Casa del Alemán, el centro cultural de Camelle que en un futuro próximo albergará la Fundación Man. El primero en intervenir fue el documentalista Bernardo Ceguera, cuya obra Man, o alemán de Camelle emitió Televisión de Galicia ayer por la tarde. Tras él subieron al estrado los más de veinte participantes de todos los ámbitos sociales y culturales, que, cada uno a su manera, rindieron homenaje al escultor libertario: Antón Sobral, Fernando Patricio Cortizo, Jorge Valenciano, Antón Lopo, Xan Fernández Carrera y Suso de Toro. Algunos de los participantes, como Ángel Castro, Jorge Mira o Xandra Tedín, leyeron textos de las personas que, por motivos profesionales, no pudieron asistir al acto, como el crítico Antón Castro o las poetas Ana Romaní y Yolanda Castaño.

La restauradora Purificación Rosales habló del proyecto que ya está en marcha para frenar el deterioro del Museo de Man, aunque algunos participantes abogaron por crear una suerte de comisión formada por distintos profesionales del ámbito artístico, a fin de estudiar la mejor manera de restaurarla. Antoni Torres Martorell, director del gabinete del presidente de las Islas Baleares, asistió como promotor de la iniciativa artística que recaudó parte de los fondos con los que se construyó la Casa del Alemán.

El alcalde de Camariñas, el socialista Manuel Valeriano Alonso, habló de los planes que el Ayuntamiento tiene ya sobre la mesa, entre los que destacó la constitución de la Fundación Man de Camelle, que en los próximos días será sometida a voto en el pleno de la corporación municipal.

Fuera, arreciaban los gritos. Vigilados por varios guardias civiles, los miembros de la Confraría de Mariñeiros de Camelle y varias decenas de vecinos protestaban ante lo que consideran un atropello del gobierno bipartito. Según los manifestantes, la Xunta pretende hacer aquí lo mismo que en Corrubedo: entregar 217.000 metros cuadrados de costa en el lugar de Xandriña a una única empresa y crear una inmensa piscifactoría que, de acuerdo con algunos de sus portavoces, no sólo no va a aumentar significativamente los puestos de trabajo, sino que amenaza con acabar con la propia actividad pesquera de la zona.

Pero lo que más indigna a la Confraría y los vecinos, afirman sus portavoces, es que la Xunta planificara este proyecto a sus espaldas, sin establecer el más mínimo diálogo con los principales afectados: los pescadores y sus familias. Con todo, los manifestantes expresaron desde el principio su total apoyo al homenaje a Man. Al contrario, dieron a entender que, si estaban allí en ese momento, era impulsados por el mismo espíritu ecologista que animó la vida del artista alemán.

Por la tarde, esa misma gente de la parroquia abarrotó, aun más que por la mañana, la sala de la Casa del Alemán, para asistir a la proyección del cortometraje Man, realizado por Juan Carlos Abraldes y Luís Faraón. Carlos Santiago contó la historia del colectivo Burla negra, uno de los principales impulsores de la obra de Manfred Gnädinger durante la crisis del Prestige. Rosa Bugallo leyó el comunicado de Fran Pérez y el grupo Narf, Uxía Senlle y Roberto Sobrado clausuraron con música una jornada que, hace apenas unos meses, parecía del todo imposible.


5º aniversario
La Costa da Morte rindió un multitudinario tributo a Man
Artistas y vecinos recordaron la obra del alemán de Camelle, muerto en el 2002

Autor: La Voz de Galicia. Fecha de publicación: 18/11/2007

Enviar Imprimir Volver Camelle, Camariñas y, en general, la Costa da Morte y diversos sectores de la cultura gallega, rindieron ayer un multitudinario homenaje a Man. Fue en la casa de cultura que lleva su nombre, frente al mar, aún desnuda en sus paredes (Man también lo estaba, casi), a menos de mes y medio de que se cumplan los cinco años de su muerte.
Fue un tributo multitudinario por, al menos, tres razones. La primera, la masiva presencia de ponentes o intervinientes, mañana y tarde. Lo nunca visto. La segunda, porque cada uno de ellos habló de Man, o mostró su obra, de una manera distinta: libros, documentales, arquitectura, el valor artístico, poesía, vivencias personales, música, historia. Hasta física. Una manera creativa de acercarse a su figura desde múltiples perspectivas, a él, que siempre proyectaba hacia el exterior la misma cara. Muchos fueron los que ayer descubrieron la importancia de su obra y del mero significado de su presencia en un rincón de la Costa da Morte al que llegó cuando nacía la década de los sesenta.
La tercera razón fue que los propios vecinos de Camelle participaron en los actos. Desde la primera conferencia hasta la última sesión iban y venían, escuchando y viendo. Comentaban, algunos preguntaban, salían unos y llegaban otros. Hubo a quien le llamó la atención, de un modo positivo, el interés vecinal por su ex ilustre vecino.
A lo largo de las horas, quienes quisieron se enteraron de qué se va a hacer para recuperar el entorno de su olvidado y abandonado museo natural. Qué significa el arte de la naturaleza (el l and-art) , del que él fue un ejemplo internacional. Qué manifestaciones artísticas se llevaron a cabo en este lustro. Fueron citadas muchas, fueron omitidas también unas cuantas. Los poetas leyeron versos a Man dedicados, ellos mismos o por persona interpuesta o enviada. Durante la comida, vieron el documental de Bernardo Cequera. Uxía Senlle cantó, ya entrada la noche, acompañada de Roberto Sobrado. Habló Miguel de Lira, quien ya había estado en Camelle, en el 2004, para presentar otro homenaje al anacoreta, el de la libreta voandeira . Jorge Mira puso la lucidez de la física al servicio del misterio del genio loco (o no). Sobral, impulsor del proyecto de recuperación, dejó frases muy sensatas: «Ten que ser un museo vivo», en contraposición a esos «mortos» a los que no va nadie ni se hace nada. Viendo el interés de ayer, la afluencia de visitantes que persiste semana a semana, no es aventurado augurarle una larga vida de memoria a Man

 

Diariocamarinan.com.-O "I ENCONTRO MAN DE CAMELLE" TERÁ LUGAR O 17 DE NOVEMBRO
Nosas Parroquias - Camelle- Arou
lunes, 22 de octubre de 2007

NUNHA NOTA REMITIDA DENDE A BIBLIOTECA DE CAMARIÑAS, CONVÍDASE A QUE ASISTAN TODAS AQUELAS PERSOAS VENCELLADAS Á CULTURA EN GALICIA E DE FÓRA DE GALICIA E QUE ESTÁN A TRABALLAR ILLADAMENTE SOBRE "MAN DE CAMELLE".
A nota que nos fai chegar o Concello de Camariñas a través do Dpto. da Biblioteca, di o seguinte:

"O Concello de Camariñas está organizando o I ENCONTRO MAN DE CAMELLE" que se vai a realizar o 17 de novembro no Centro Cultural Casa do Alemán en Camelle.

Está previsto que acudan persoeiros como: Suso de Toro, Miguel de Lira, Lara Bacelo, Rosa Aneiros, Ana Romaní, Antón Lopo, Xurxo Souto, Nacho Porto, Xoan Abeleira, Juan Creus, Miguel Anxo Fernán Vello e outros como Antón Castro enviaran comunicados para ser lidos.

Trátase de reflexionar sobre Manfred Gnädinger, como home e artista: a súa filosofía vital, a pintura, a escultura, a faceta ecoloxista, etc. REalizar propostas, e dar a coñecer os proxectos que se pretenden realizar para a recuperación do legado de Man de Camelle.

Os actos empezarán o sábado 17 ás 11:00 h. e tras unha pausa para a comida seguirán pola tarde. Na maioría dos casos consiten en relatorios, pero tamén se proxectará a curtametraxe de xénero fantástico MAN dirixida por Juan Carlos Abraldes e Luis Faraón. Por outra banda, estanse xestando outro tipo de actividades que se especificarán no programa cando estea totalmente configurado.

Dende o Concello de Camariñas tense coñecemento de que son moitas as persoas vencelladas á cultura en Galicia e de fóra de Galicia que están traballando illadamente sobre este artista, por iso quere convidalos a que asistan a este encontro que pretende ser un espazo de reflexión e debate destas persoas sobre todo o que teña que ver coa obra de Man, en tódolos aspectos.

Todo aquel que estea interesado en participar deberá poñerse en contacto con Ana María Martínez Díaz no teléfono 981737234 ou no correo: anamartinez.biblioteca@camarinas.netEsta dirección de correo electrónico está protegida contra los robots de spam, necesita tener Javascript activado para poder verla .

 

 

I encontro Man en Camelle e manifestación polo plan de acuicultura)

17/11/07- Televisión de Camariñas pertenecente o grupo Diario Camariñán (www.diariocamarinan.com) presenta a súa primeira noticia (I encontro Man en Camelle e manifestación polo plan de acuicultura)

 

REPORTAXE ESPECIAL
Exclusiva camarinas.eu : O Concello de Camariñas da os primeiros pasos para a conservación do Museo de Man.

Autorretrato de Man en fase de restauración

 

Nunha reportaxe publicada o xoves 30 de agosto ("Resultado final enquisa museo de Man") , camarinas.eu apuntaba xa a que na nosa opinión era a solución idónea para salvar o Museo de Man: "Que se faga un inventario de todo o seu patrimonio para que desta forma as distintas administracións poidan, coa axuda dos citados artistas, proceder ao mantemento e reposición de todas as obras que compoñen un patrimonio artístico único".Non sabemos se influidos por camarinas.eu, finalmente tras varios anos de abandono polas distintas administracións, tivo que ser o Concello de Camariñas o que se puxese mans á obra para evitar que o legado do xenio desaparecese entre a xeral apatía cunhas medidas en parte coincidentes cas propostas no seu día polo diario on-line máis leído de toda a Costa da Morte. Da man de Silvia Baña Rodríguez, encargada da formación do inventario dos bens do xenial e iconoclasta artista, camarinas.eu poido asistir a través dun recorrido exhaustivo a tódalas actuacións emprendidas dende o Concello para salvar o legado dun artista único: Manfred Gnadinger, o noso alemán de Camelle.

Silvia Baña, a camellana encargada do inventario da obra de Man

O encontro con Silvia Baña, a que ía ser a cicerone que nos guiara a través do itinerario posto en marcha polo Concello para salvar a obra de Man, tivo lugar na recentemente inaugurada Casa do Alemán de Camelle. Alí no terceiro andar dun edificio que arquitectonicamente nos recordaba o Museo que a Fundación Luis Seoane posee na Coruña, esperábanos sempre mergullada nun portátil do que nunca se separa Silvia, unha inxenieira técnico-industrial na que o Concello atopou a persoa indicada para levar a cabo a formación do inventario completo das obras de Man, así como a dixitalización de tódolos documentos, fotos, cartas, libros,etc...que faciliten o estudio por parte dos entendidos da obra do xenial alemán.


A última morada de ManSilvia, alta, rubia, unha típica beleza nórdica de Camelle, cóntanos entusiasmada,volcada no seu traballo, que o Concello ideou dende o primer momento unha estratexia de actuacións sucesivas que permitirán o mantemento do Legado de Man, mentras a través dos grandes ventanais do tercer piso un sol matizado de outono enchía de luz ese edificio de amplos espazos abertos que é a Casa Cultural do Alemán mentras a tarde ía morrendo.

Así, o primeiro paso desta estratexia foi "contar co Centro Cultural Casa do Alemán. Aquí, os veciños de Camelle poderán realizar as actividades culturais e deportivas promovidas polo Concello nun edificio de alta capacidade tecnolóxica que conta con biblioteca, ludoteca e sala de ordenadores, detinándose precisamente a planta baixa a Museo de Man. Desta forma, os visitantes que acudan a Camelle, ademáis de poder visitar o Museo "real", ó aire libre e o entorno de Man, poderán entrar un pouco máis na súa cultura e filosofía de vida, mediante a exposición permanente da súa obra nesta sala da Casa de Cultura".

En segundo lugar, estanse levando a cabo polo Concello os trámites para a creación, tal e como comentou no seu día en primorosa exclusiva a camarinas.eu o Alcalde de Camariñas Manuel V. Alonso de León, Pichurri, da Fundación Man de Camelle . Un dos obxectivos da mesma será a xestión, promoción e desenvolvemento do legado de Man en Camelle, así como do patrimonio histórico, cultural, etnográfico e arqueolóxico do Concello de Camariñas no seu conxunto.

Como tercer pilar da actuación municipal están as labores de restauración e mantemento, que comprenden tres fases:

1 - Restauración do entorno da caseta de Man: esculturas, pinturas,etc. situadas ó lado do muelle. "Hai que ter en conta que o museo deteriórase co paso do tempo debido a varios factores, principalmente a ubicación, xa que a erosión do mar e o vento afectan de forma directa as obras de Man, pero tampouco debemos olvidar outros factores como a actuación de moitos visitantes que ata o de agora entraban no recinto do museo a pesares da prohibición e ca súa actuación imprudente danaban o patrimonio do artista camellán", non pode evitar referirse a Man desta maneira Silvia que, como boa filla de Camelle, sinte a Manfred como algo propio. Por eso mismo, o que máis lle doe e ter que comentar que "un dos factores que máis estropeou o museo foi a limpieza do fuel do Prestige coas hidrolimpiadoras, xa que se perderon as pinturas dos muros e das esculturas, dun valor invaluable".


Autorretrato de Man en fase de restauración

2 - Restauración do interior da caseta. "A maioría das pertenzas de Man están gardadas na Casa Consistorial, das que precisamente eu son a encargada de facer o inventario, documentando e catalogando o legado de Man, dixitalizando os seus documentos, fotos, libros, cartas privadas, para facilitar ós estudiosos o acceso ós mesmos sen ter que manipular os orixinais e poder reconstruir fielmente o interior da casa de Man",coméntanos Silvia que, a pesares da importancia das labores a ela encomendadas, quítase humildemente importancia:"eu só son un peón máis das actuacións postas en marcha polo Concello".

3 - A terceira destas actuacións de restauración aínda está pendente de definir: OS CAMIÑOS DE MAN, que pretende reconstruir un itinerario de todas aquelas paraxes onde Man deixou a súa huella de artista, e que poderán servir asemesmo como ruta para o sendeirismo nunha paraxe natural idílica. Precisamente idílica é a vista que se disfruta dende o tercer andar da Casa do Alemán: o porto de Camelle, o conxunto de montes que o circundan, e que permiten explicarse ó reporteiro por qué un xoven turista alemán no seu día quedou prendado da beleza salvaxe de Camelle ata o punto de renunciar a todo por ela.

Con todas estas actuacións de restauración conseguirase que o museo se manteña en pé ao longo do tempo e que os visitantes podan visitalo de forma ordeada e civilizada, non constitindo polo tanto unha ameaza para o conxunto artístico.

Silvia en labores de dixitalización da obra de Man

Finalmente, o día 17 de novembro terá lugar o "I Encontro Man de Camelle". Con este encontro daranse a coñecer os proxectos que se pretenden realizar e farase unha recopilación das propostas que poidan axudar ó Concello a tratar este tema de maneira máis axeitada. Será un encontro de debate e reflexión no que participarán persoas vinculadas á cultura en Galicia como Antón Castro, Antón Sobral, Carmen Hermo ou Ana Martínez, entre outros. Precisamente, algúns deles como Antón Sobral, Profesor da Universidade de Santiago de Compostela, asesora ó Concello sobre labores de restauración e púxoo en contacto ca empresa BIC, encargada de realizar a restauración do museo. A musealización das obras de Man na Sala baixa da Casa de Cultura corre a cargo de Felipe Senén, Técnico de Cultura da Deputación Provincial da Coruña.

Como aperitivo do citado encontro, Silvia coméntanos que fai un par de semanas poido asistir ó estreo en Camelle, nun pase privado para a xente do pobo, amigos, familiares..., dunha película-documental sobre a vida e obra de Man do director Bernardo Cerquera, contando ca presencia de Roland Gnadinger, irmán de Manfred, que por vez primeira visitaba Camelle e que se comprometeu a entregar ó Museo pertenzas e cadros da obra temprana de Man que aínda están en Alemania.

Van Gogh: Unha das súas fontes de inspiración

Unha vez rematada a entrevista e tras un tranquilo paseo polas rúas mariñeiras de Camelle, o reporteiro ten que facer esforzos para recordarse a si mesmo que non se atopa nas rúas de Murmansk, Arjánguelsk, Novorosiisk, Vladivostok ou calquer outro porto ruso, dada a cantidade de persoas rubias e de ollos claros que lle saen ó seu paso, auténtica excepcionalidade étnica de Camelle, digna de ser estudiada polos expertos en antropoloxía. Só restaba marchar para a redacción con certa envexa por non contar en Camariñas cun centro da envergadura da Casa do alemán, pero ca conciencia tranquila, pois con esta batería de accións das que camarinas.eu ten o privilexio de dar a exclusiva, intentarase dende o Concello acabar co abandono e deterioro do museo de Man e asegurar a súa supervivencia futura, garantizando que Camelle sexa un punto de visita obrigada para todo visitante que se acerque á Costa da Morte.

Estes visitantes non só encontrarán arte en Camelle, senón tamén unha filosofía de vida e o feitizo dun lugar máxico.

 

La Voz de Galicia.es.6/9/2007 - Un muro de madera protegerá la memoria de Man

Autor:
S. Garrido

Primero fue el Prestige , el que dañó de muerte a Man. Muerto el anacoreta de Camelle, abandonados su casa y su museo, la obra de su vida, llegó otro mal: el de los vándalos que se llevan trozos de ese legado abierto al mar, pero también al despojo, y acaban con lo que hizo Manfred Gnádinger, aquel que llegó a Camelle en 1961 y murió el 28 de diciembre del 2002, ahogado por la marea de tristeza que le invadió tras el desastre del petrolero. Tenía 66 años.

Desde entonces, su figura ha estado más o menos olvidada para las Administraciones, pero en absoluto para el resto: colectivos, artistas y particulares han realizado libros, poesías, melodías, canciones (una de ellas cantada por Ana Belén), documentales (nacionales y extranjeros), recogida de firmas enviadas a Touriño para proteger su legado, iniciativas parlamentarias, exposiciones, webs, cuadros, homenajes reivindicativos y libretas voandeiras .

Eso, por un lado. Por otro, tampoco se olvidan de Man algunos de los que siguen visitando su caseta de cinco metros cuadrados y su jardín pétreo (en otros tiempos animado), haciendo caso omiso a las advertencias que impiden el paso, penetrando algunas veces en la chabola o llevándose algún recuerdo . No vale generalizar, pero es notorio que muchos de los visitantes lo han hecho, otros tantos lo han denunciado, pero todo seguía igual.

Hasta hoy. El Concello de Camariñas ha decidido vallar, con tablas, el museo. Estaba previsto para ayer, pero el acopio de madera lleva su tiempo. Sandra Insua, concejala de Cultura, cree que «xa está ben. Hai xente que se mete dentro, que marcha coas súas cousas, que deixa aquilo danado. Non pode ser». Cabe preguntarse por qué no se hizo antes. El anterior alcalde decía que lo intentó, pero que le faltaba el permiso del Gobierno, ya que está en zona de Costas.

La puesta en valor de su obra y figura parece que, al fin, llegará. El día 15 se abrirá al público la Casa da Cultura de Camelle, dedicada al alemán. Una sala mostrará parte de su obra. Estos días, una técnica contratada por el Concello clasifica y ordena las 40 cajas de libretas en las que los visitantes anotaban o dibujaban sus impresiones. Un abogado compostelano está a punto de terminar de redactar los estatutos de la fundación que llevará su nombre y gestionará su herencia (no es poca, ya no sólo artística) y bienes. Un proyecto de restauración dirigido por expertos en bellas artes, valorado en 30.000 euros, y que conservará las huellas de Man está ya terminado y pendiente de ver la luz.

El Correo Gallego.es.-16 de maio de 2007.-El legado de Man será divulgado y gestionado por una fundación
Los trámites se iniciarán después de las municipales ··Expertos de la Escuela de Restauración de Pontevedra ya elaboraron un proyecto ··El objetivo es conservar y difundir la obra artística del alemán de Camelle
J. M. RAMOS • MUXÍA



Parte de los asistentes a la inauguración de la Casa do Alemán, un centro cultural dedicado a Man

Preservar y difundir a todo el mundo la obra artística de Man, el alemán de Camelle, serán los dos grandes objetivos de una fundación que pretende impulsar el Concello de Camariñas para gestionar y musealizar todo su legado. Los trámites deberá iniciarlos el futuro gobierno local que salga de las urnas el 27-M, y en dicho proyecto se pretende implicar a la Xunta, la universidad y la asociación de vecinos, entre otros colectivos, según confirmó la edil de Cultura, Sandra Ínsua.

Un grupo de expertos de la Escuela de Restauración de Pontevedra, coordinado por Antón Sobral, ya elaboró un proyecto estructurado en varias fases, cuyo fin último es "incrementar el conocimiento sobre la obra de Man, que ha sido un gran artista".

Sobral destacó asimismo que la celeridad con que se acometa dicho proyecto será importante para evitar un deterioro irreversible de la obra de Man. El primer paso será la catalogación del material existente, para luego emprender acciones de preservación de la obra escultórica y pictórica que fue creando a lo largo de su vida en el puerto de Camelle y sus alrededores.

Una segunda fase consistirá en la musealización, de modo que el visitante que acuda a Camelle pueda no sólo ver, sino también interpretar, la obra de Man, y conocer cómo ha sido la vida de un artista que, según Antón Sobral, "ha tenido una virtud muy grande: la vinculación entre arte y vida".

Una parte de su legado, como objetos personales y las populares libretas que Man ofrecía a quienes le visitaban para que dibujasen su museo, pasará a formar parte de una exposición permanente que el Concello pretende crear en la bautizada como Casa do Alemán, un centro cultural que fue inaugurado el sábado en Camelle, y que se considera como el punto de partida para revitalizar la figura de Man.

Con tal fin mañana comienza también en dicha localidad el I Encontro de Arte e Natureza, dirigido por Nils Udo, considerado el mejor artista mundial en Land Art. Con él colaborarán veinte artistas gallegos que, durante tres días, crearán obras respetuosas con la naturaleza.

Paralelamente, mañana a las siete, Antón Sobral impartirá una charla sobre Nils Udo y, posteriormente, Fernando Lafuente y Ana Viscasillas ofrecerán un recital poético. El viernes, la actriz Uxía Blanco recitará poemas de María Mariño, sobre la cual se proyectará también un documental de Manuel Forcadela.

EL COMPLEMENTO Se crearán rutas por la villa y su entorno

En el proyecto que han propuesto los técnicos de la Escuela de Restauración de Pontevedra se contempla también diseñar y señalizar las Rutas de Man, de modo que el visitante pueda descubrir la belleza natural y paisajística de Camelle y su entorno, siguiendo los pasos del artista alemán .

La Voz deGalicia.es.-11/1/2007. Expertos en arte trazan las líneas maestras del futuro museo de Man. Presentaron al Concello un documento con las bases para preservar y divulgar el legadoCamelle acogerá un encuentro anual e internacional sobre arte y naturaleza

La Voz deGalicia.es.-13/5/2007. El artista alemán Nils Udo será el primero en utilizar la Casa da Cultura de Camelle

La Voz deGalicia.es.-18/5/2007 . EL ESPÍRITU DE MANFRED GNÄDINGER. El arte vuelve a las rocas de Camelle de la mano de Nils Udo. Su trabajo con elementos naturales recupera el espíritu del alemán Manfred Gnädinger. La visita del artista forma parte de una iniciativa para revitalizar el patrimonio local

¡SALVEMOS EL LEGADO DE MAN!

Iniciativa Man de Camelle - (17-01-2007)
Compañeros de Man por Man:

Noticia recollida na LIBRETA DE MAN

Os informamos que en el día de ayer (16/01/07) la Iniciativa Man de Camelle entregó en el Registro General de la Xunta (Vigo) la carpeta con las 2 144 firmas autentificadas que solicitan al presidente de la Xunta de Galicia ponga fin a la pasividad administrativa que está destruyendo el legado artístico de Man. Estas firmas representan la voz de todos los que vemos con alarma cómo se destruye un valioso patrimonio cultural sin más razón que la evidente incapacidad de quienes deben actuar para preservarlo.
Según lo establecido en los artículos 6, 7 y 11 de la Ley Orgánica 4/2001 "reguladora del derecho de petición", el presidente de la Xunta dispone de diez días para acusar recibo de las firmas y de tres meses para dar respuesta a las peticiones que las mismas avalan. La Iniciativa Man de Camelle se mantendrá en activo hasta que se reciban respuestas convincentes a las peticiones hechas y agradece a todos los que, desinteresadamente, por amor a la justicia, defienden la obra del alemán de Camelle. Una obra que, como ratificara Man en su testamento, es patrimonio de la nación

Adjuntamos fotocopia de la carta que encabeza las firmas entregadas.

Un abrazo a todos,

Iniciativa Man de Camelle

Contacto: mandecamelle@yahoo.es

.

La Voz de Galicia--02/12/2006.

Recollidas máis de 1.500 firmas a favor da protección do legado de Man de Camelle

La Iniciativa Man de Camelle, unha campaña cuxos promotores prefiren o anonimato, destinada a recoller firma para que as autoridades protexan o legado de Man de Camelle, excedeu xa as 1.500 rúbricas.

O prazo para que todos os interesados puidesen mandar as súas a mandecamelle@yahoo.é (ou a unha dirección postal de Vigo que xa se indica ao solicitar a información) expirou o pasado xoves, aínda que os organizadores prorrogárono ata o día 15 deste mes. Os formularios, e as instrucións para reenchelos (están en galego e castelán), poden solicitarse a esta mesma dirección de correo, pero tamén descargarse desde varias páxinas web que secundan a iniciativa, como www.elangelcaido.org, www.finisterrae.org ou www.costadamorte.galeon.com, entre outras.

Os promotores comentan que, a pesar de que as firmas recibidas son considerables, a cantidade é menor -de momento- que a prevista nun principio, dado que numerosas persoas mostraron en público a súa disposición a participar na iniciativa. «Con todo, o día 29 xa se recibiron máis de 300, o que nos indica que, con toda probabilidade e como bos galaicos, que a xente está deixando os envíos para o final», sinalan desde Vigo.

En canto á procedencia dos correos, ademais dunha gran maioría de Galicia, chegaron desde Francia, Valencia, Cataluña ou Madrid.

O texto que os interesados rubrican é extenso, e nel explícase quen era Manfred Gnädinger, Man de Camelle, e que obra artística realizou durante as tres décadas de estancia en Camelle, nunha caseta á beira do mar e sobre as rocas, entre outras cuestións.

.

Venres, 29 setembro , 2006
FIRMAS PARA MAN

Hasta o xoves, día 30 de NOVEMBRO de 2006.

RECOLLIDA DE FIRMAS POLA PRESERVACIÓN DO LEGADO ARTÍSTICO DE MANFRED GNÄDINGER, O ALEMÁN DE CAMELLE

Manfred Gnädinger –Man- vivéu a maior parte da súa existencia na Costa da Morte galega, construíndo durante 41 años un singular conxunto escultórico-artístico xunto con un non menos importante legado pictórico e literario, reflexado nos seus cadros e aforismos, acorde co seu sentido integralmente ecoloxista e humanista.
Durante décadas a obra de Man motivóu a atención dos medios intelectuáis de diversos países e constituido un inolvidable atractivo para decenas de miles de visitantes de múltiples procedencias, moitos dos cales plasmaron en sinxelas libretas a súa personal percepción do lugar e do artista. A tráxica morte de Man, resultado directo do multilateral desastre provocado polo afundimento do buque Prestige, conmocionóu á opinión pública nacional e internacional; constitúeu motivo de inspiración para compositores, pintores, escritores e cineastas de diversos países e convertido a súa figura nun icono da defensa domedio ambiente, no más amplio dos sentidos. Facéndose eco desta realidad en marzo de 2003 o Grupo Mixto, coa participación do BNG e apoiado polo PSOE, presentóu no Congreso dos Diputados unha proposición non de lei dirixida a "... la conservación y difusión del legado artístico de Man"; esta proposición foi rechazada pola mayoría parlamentaria entonces existente, con apenas seis votos de diferencia.

É un feito, reiteradamente divulgado polos medios de comunicación e fácilmente comprobable in situ, que nos casi catro anos transcurridos desde a súa morte o museo de Man -o erixido coas súas propias mans, que pouco ten que ver coa Casa de Cultura en construcción- sufríu un progresivo proceso de destrucción; mentras que o resto da súa obra pictórica e escrita se atopa ainda sin catalogar, almacenada en 45 caixas de cartón, suxeta tamén ao probable expolio e deterioro. A pesares do anteriormente exposto, centos de visitantes continúan acercándose hoxe a un museo que aparece expresamente indicado como tal nas guías turísticas da Costa da Morte e diversas persoas interesáronse, infructuosamente, ante os organismos oficiáis abogando porque se tome unha decisión antes de que os desaprensivos e o tempo destrozen esta obra. Recursos para salvar o museo non faltan pois o propio Man deixóu na súa conta bancaria uns 120 000 euros co expreso desexo de que se utilizaran na conservación do seu legado e pintores de diversas nacionalidades subastaron ou vendido obras, destinando o recaudado á protección do legado de Man. Polo hasta agora visto nada se fixo con estos cartos, nin a sociedade civil coñece a ciencia certa cal foi o seu destino.

Ante tan tristes realidades e facendo uso dos dereitos cidadáns recoñecidos na Ley 4/2001, reguladora do dereito de petición, os abaixo firmantes nos diriximos a vostede no seu carácter de autoridade que dirixe e coordina a acción da Xunta de Galicia para comunicarlle as siguientes peticións:

Que, tras casi catro años de indefinicións administrativas, as consellerías e concellos que poidan estar implicados na preservación do legado artístico de Manfred Gnädinger coordinen as súas accións co fin de catalogar e incluir este legado nos seus inventarios patrimoniáis e listados de museos.

Que los aproximadamente 120 000 euros propiedad de Man, aforrados por este home para a conservación da súa obra, sexan utilizados con este fin e non transferidos por Hacienda a outros destinos, ao haber transcurrido o tempo previsto sin ser utilizados. Éste é un acto de elemental xusticia.

Que ante o sistemático abandono e expolio sufrido polo legado, as autoridades competentes tomen de inmediato as medidas necesarias para deter a destrucción do conxunto artístico e a herencia intelectual de Man.

Que se actualice e retome a tramitación da proposición non de ley "... para la conservación y difusión del legado artístico de Man, el alemán de Camelle" presentado polo Grupo Mixto, coa participación do BNG e apoiado polo PSOE, na sesión No. 49 (11/3/2003) da Comisión de Educación, Cultura e Deporte doCongreso dos Diputados (número de expediente 161/001872).

RECOLLIDA DE FIRMAS

Pulsa aquí para imprimir o folio donde recoller as firmas.

HASTA O 30 de NOVEMBRO de 2006.

Instruccións

INSTRUCCIONS PARA A RECOLLIDA DE FIRMAS
POLA PRESERVACIÓN DO LEGADO ARTÍSTICO DE MAN

PARA QUE LA RECOllIDA DE FIRMAS ESTÉ BEN, DEBE REUNIR OS SEGUINTES REQUISITOS:

- AO IMPRIMIR A FOLLA DE RECOLLIDA DE FIRMAS DEBE FACERSE PO LAS DÚAS CARAS, DE MANEIRA QUE AS FIRMAS DA 2 Á 30 ESTÉN NO REVERSO DA DECLARACIÓN

- PODEN FIRMAR AS PERSONAS MAIORES DE IDADE CON DEREITO A VOTO

- ESCRIBIR CON MAIÚSCULAS E LETRA CLARA

- NOME E APELIDOS COINCIDENTES CO DNI

- DNI CORRECTO, INCLUINDO A LETRA

- MUNICIPIO DONDE O FIRMANTE ESTÁ CENSADO

- AO FINAL DE CADA PLIEGO FIRMARÁ QUEN FIXO A RECOLIDA DE FIRMAS, REFLEXANDO A FECHA DA ÚLTIMA

- ENVIAR OS PLIEGOS ORIGINÁIS, NON FOTOCOPIAS

- AS FIRMAS DEBEN ESTAR RECOLLIDAS E ENVIADAS ANTES DO 30 DE NOVIEMBRE DE 2006

- A DIRECCIÓN Á QUE DEBEN ENVIARSE OS PLIEGOS FIRMADOS É:

INICIATIVA MAN DE CAMELLE
MILLADAS, 6
36214 VIGO
GALICIA


OS INTERESADOS EN OBTER INFORMACIÓN ADICIONAL PODEN ESCRIBIR AO CORREO ELECTRÓNICO mandecamelle@yahoo.es

ENVÍA ESTE MENSAXE, COS FICHEROS CORRESPONDENTES, A TODOS OS TEUS CONTACTOS INTERESADOS EN DEFENDER O LEGADO DE MAN.

ESTA É UNHA INICIATIVA CIDADÁN, AMPARADA POLA LEY 4/2001, SIN PROTAGONISMOS PERSONÁIS E DESVINCULADA DE CALQUEIRA TENDENCIA POLÍTICA OU INTERÉS SECTORIAL.
E UNHA INICIATIVA DE TODOS.


Si alguén desexa máis información ou colaborar de algunha maneira pode dirixirse a : mandecamelle@yahoo.es

27-09-2006

Solicitamos a todas aquelas persoas que teñan algún material gráfico, literario, ou de calqueira outro tipo relacionado con MAN e queran colaborar na súa lembranza nos envíen esa información a este correo.

Se queres tamén podes escribir na libreta de MAN.

El Correo Gallego.es.-2 de novembro de 2006-Día de Todos os Santos: El recuerdo a Man

Por el contrario, los vecinos de Camelle siguen recordando a Manfred Gnändinger. Desde su fallecimiento, el 28 de diciembre de 2002, los lugareños le llevan flores "como a un veciño máis".

Purificación Suárez, que prefiere que le llamen Pura do Fraile, comentó ayer que, tanto ella, como el también vecino José Antonio Pose, "honramos a Man como al primero de Camelle".

Pétalos en memoria del amigo ermitaño

La tumba de Man, en el cementerio de Camelle, sí recibió flores y oraciones. El ermitaño alemán, que falleció con 66 años, es recordado por los que durante mucho tiempo fueron sus vecinos. En la foto, tres mujeres de Arou rezaban en la mañana de ayer ante el panteón del que hizo famosa a esta villa camariñana.

..............................................................................................

Man, o alemán de Camelle

cabrafanada.blogspot.com/


O que tamén me enviou recentemente Xoán Abeleira foi unha foto da presentación do seu libro A pegada de Man na Fundación Luís Seoane da Coruña, que correu a cargo de Xavier Seoane. A pegada de Man é un fermoso libro, a cabalo entre o ensaio e o álbum fotográfico, sobre a obra do alemán de Camelle. As fotografías, feitas polo propio Abeleira, máis que retratar a obra de Man reinterprétana desde a subxectividade das imaxes.
A Man, o anacoreta xermano que se converteu no símbolo da marea negra do Prestige, tiven a sorte de coñecelo a mediados dos anos 80, viaxando polo país. Desde aquela até a súa morte debuxei en varias ocasións nas follas dos seus cadernos, agora seica intervidos xudicialmente. O de facer un debuxo nunha das súas libretas era unha norma obrigatoria para os visitantes. Manfred era unha persoa cordial e afable, que valoraba a sinceridade.
Lonxe de pretender levar a cabo unha biografía, no libro, Abeleira relata algunhas cousas curiosas sobre a vida de Man, especialmente sobre os primeiros tempos da súa chegada a Camelle. Era, daquela, un mozo moi relixioso, que todos os domingos acudía puntualmente á misa. A pesar diso, durante os anos da Segunda Guerra Mundial, a Garda Civil detívoo, acusándoo de ser un espía dos aliados, pois aos membros do corpo parecéulles sospeitoso que debuxase uns círculos tan estraños nas rochas. Para a Garda Civil aquilo tiñan que ser, claramente, sinais destinados a informar o exército aliado.
Quedan aínda moitas incógnitas sobre a súa vida, que se cadra poderían despexarse a partir da investigación das súa pertenzas persoais. Parece un feito probado que durante todos estes anos estivo enviando a Alemaña cadros da súa autoría.
Todas as fotos de A pegada de Man son de Xoán Abeleira, excepto a que reproduzo a continuación, que é de Manuel G. Vicente. Sacouna durante unha viaxe que fixemos xuntos hai algúns anos percorrendo os faros da costa galega. Na man do alemán poden verse as devanditas libretas.
Agora, unha das principais preocupacións de Abeleira é o futuro do legado artístico de Man.
Manfred, o alemán de Camelle, pertence xa, indiscutiblemente, á nosa memoria histórica recente e o seu deteriorado espazo artístico e vital merece un futuro de dignidade.

! UNHA VERGOÑA ¡

! UNHA VERGOÑA ¡

! UNHA VERGOÑA ¡

El Estado se queda con 120.000 euros del alemán de Camelle
La Voz de Galicia--30/04/2006

El patrimonio económico del artista no irá al cuidado de sus obras

El legado artístico de Man se encuentra abandonado desde hace más de tres años
Firma: Eduardo Eiroa | Lugar: cee)
Además de miles de aforismos, dibujos, rocas pintadas y una filosofía de vida, Manfred Gnädinger, Man, el alemán de Camelle, dejó una cuenta en Caixa Galicia con 120.000 euros. Ese dinero lo donaba el artista al Estado para el mantenimiento de su obra.

Tres años y medio después de su muerte, el Estado reclama la parte económica del testamento de Man. Además de los 120.000 euros, se llevará a sus arcas algo más de mil que aparecieron entre sus pertenencias en su vivienda de las rocas del puerto de Camelle.

En todo ese tiempo no se ha invertido ni un euro en la conservación del legado del artista, y parece que la situación no va a cambiar por el momento.

El alcalde de Camariñas, Bautista Santos, explicaba ayer que los fondos dejados por Man y reclamados por el Estado, no serán invertidos en el museo del artista. «Na Delegación do Goberno -explica el regidor- dixéronnos que se precisabamos algunha inversión pequena presentáramos un proxecto, pero non por eses cartos». Hace una semana el Gobierno remitió una carta al Ayuntamiento proponiendo que del museo de Camelle se hiciese cargo la Xunta o el Concello de Camariñas, pero todavía no ha habido ningún contacto para decidir qué Administración será la encargada de velar por lo que queda de un patrimonio ya muy deteriorado y abandonado a su suerte.

Vandalismo

La casa del alemán de Camelle fue objeto de varios actos vandálicos y en su interior predomina un absoluto desorden. Lo único que se ha hecho desde su muerte es colocar un cartel en la entrada prohibiendo el paso. La mayor parte de las pertenencias de Manfred Gnädinger se encuentran guardadas en cajas en un almacén municipal. La Xunta destinó hace dos años 300.000 euros para un museo, pero finalmente se construirá una casa de la cultura en Camelle en una de cuyas salas podría acabar parte de ese legado. A esa construcción irán a parar también, probablemente, los cerca de 30.000 euros recaudados por medio centenar de artistas que pretendían preservar la herencia artística e intelectual del alemán de Camelle.

El Correo Gallego- 1 de maio de 2006

Camariñas buscará una salida al museo de Man.
El Gobierno central quiere deshacerse del peculiar inmueble, si bien reclama los fondos existentes

Se queres comentar esta noticia podes facélo desde aquí.


J.T. • MUXÍA
El pleno de Camariñas abordó ayer, a raíz de una moción el PP, la situación del museo del Alemán, de Camelle. El portavoz popular, Daniel Rego, solicitó la recuperación del citado espacio, actualmente ya muy deteriorado. El alcalde, Bautista Santos, informó de que dispone de un escrito remitido por el Gobierno central, en el que se informa de que Madrid quiere deshacerse del inmueble. No obstante, el Estado dice que le pertenecen los fondos de Man. Tiene ya en su poder los 120.000 euros que dejó el anacoreta en una cuenta bancaria, y ahora le reclama al Concello los algo más de mil euros que posee. Ante esta situación, Bautista Santos aseguró que se pondrá en contacto con la Xunta, "para buscar unha solución ó museo".

El PP se interesó también, entre otros temas, por la guardería, que está pendiente de un informe de la Xunta.

La Voz de Galicia--19/04/2006

REPORTAJE
Man se diluye en el olvido
19/04/2006

Manfred Gnädinger dejó 120.000 euros para mantener su legado y decenas de artistas y particulares hicieron donaciones con el mismo fin que nunca se han empleado.

(Firma: Eduardo Eiroa | Lugar: cee)
Los turistas saltaban estos días las piedras del dique de Camelle para acercarse la casa de Man. El alemán de Camelle murió hace tres años y medio, pero al lugar siguen llegando autobuses desde todas partes para ver su obra. O lo que queda de ella.

Los curiosos que se acercaban hasta el pequeño refugio construido sobre las rocas tenían estos días la opción de contemplar el interior, a través de la puerta, destrozada por algún vándalo o grupo de vándalos. Los que esperaban encontrar arte se llevaron de recuerdo el olor mohoso de papeles revueltos, de suciedad, y la impresión de ruina y abandono que se extiende por todo el recinto.

Desde que murió Manfred se han hecho muchas cosas. Casi 30 artistas de las Baleares editaron un libro en su memoria, otros 34 subastaron sus obras en la galería Androx de Vigo para donar los beneficios al mantenimiento del legado del alemán. Se vendió incluso un Laxeiro, y al Concello de Camariñas llegaron, por aquel motivo, cerca de 23.000 euros. Ana Belén le dedicó una canción y la vida del artista salió en forma de documental en la televisión pública francesa.

Después de los primeros ataques de los vándalos, que ya han roto varios cristales, el Ayuntamiento decidió tomar medidas. Puso en el lugar un cartel prohibiendo el paso, un letrero que está hoy tan deteriorado como el resto del conjunto.

Los vivos colores con los que el artista pintó muros y rocas se los llevaron primero las hidrolimpiadoras y después el salitre y el olvido. Entre las piedras se ven restos de basura que arroja el mar. Si aún queda algo entero, es de milagro.

Man moría mientras afloraba el fuel del Prestige , y dejaba en su testamento 120.000 euros, en una cuenta bancaria, para que sus 40 años de ascetismo, soledad y creación siguieran vivos. Se los dejaba, en su testamento, al Estado, con ese fin.

Y siguen en su sitio, porque nadie ha hecho nada. En el Ayuntamiento dicen que la casa de Man no es suya, que todo aquello pertenece al Gobierno central, y esperan, de brazos cruzados, a que alguien haga algo.

La Xunta, ya en el 2003, había dado un paso, cuando decidió entregar, para recuperar el museo, los 300.000 euros que se ahorró con los que iba a patrocinar la cuarta gala de los premios Max.

Aquel dinero se destinó para un edificio, sí, para construir una casa de la cultura en Camelle que tendrá algún espacio dedicado al artista. Aún le falta para estar lista. En total, la alabada e inolvidable figura del alemán de Camelle consiguió que casi medio millón de euros llegasen a Camariñas con el fin de mantener vivo su legado. Y en total, desde hace más de tres años, no se ha invertido ni un céntimo en conservar su memoria.

Además de los dibujos realizados durante décadas y de la metamorfosis del muelle de Camelle, el alemán escribió, durante 40 años, cerca de 2.000 aforismos. Ese es, dice un especialista en Man, Manuel Sánchez Dalama, su mayor legado.

Y esa obra literaria sigue encerrada en alguna de las 45 cajas precintadas y almacenadas desde su muerte en un almacén municipal. Allí y en las libretas que aún siguen en el refugio de Camelle y que más de uno ya se ha llevado a casa de recuerdo.

Está previsto que hoy un cristalero reponga el vidrio roto de la puerta. Y eso es todo. Después, a esperar. El próximo ataque a ese patrimonio sólo es cuestión de tiempo. El Ayuntamiento asegura que no puede pagar la vigilancia. La verdad es que se la podría haber pagado Man con sus 120.000 euros, pero las cosas apuntan a que ese dinero tendrá otro fin.

Mientras el salitre y el abandono acaban con la casa del alemán, los turistas siguen llegando. De seguir así las cosas, dentro de poco se limitarán a honrar su memoria. El escaso interés de las administraciones es el peor homenaje al alemán, que simbolizó el drama del Prestige .



Transcribo unha carta que o responsable local do BNG no Concello de Camariñas distribuiu entre os veciños co gallo do terceiro cabodano do pasamento de Man, (o alemán de Camelle).

Carta aos veciños de Camelle do responsable local do BNG no Concello de Camariñas.

Estimado/a veciño/veciña:

Con motivo do terceiro Aniversario da morte de Man dirixímonos a tí para informarte das novas que hai sobre o seu legado artístico, cultural e turístico.

O Concello de Camariñas recibiu diversas doazóns para a conservación da obra de Man, que aproximadamente rondarían as seguintes cantidades:
Consellería de Cultura: 354.000 Euros.
Galería Argos, (Vigo): 6.000 Euros.
29 artistas das Illas Baleares: 52.000 Euros.

A istas cantidades engadiríanse os cartos que tiña o propio Man.

Todos istes fondos foron desviados para costear a construcción da Casa da Cultura de Camelle no lugar de empregarse na rehabilitación e mantemento do museu-xardín deixado por Man.

Día tras día podemos ir vendo como o principal referente turístico de Camelle vaise deteriorando pola acción do tempo, da xente sen escrúpulos e, como non, da incompetencia das actuais autoridades municipais, e isto non é unha cousa illada xa que podemos ver tamén outros exemplos de abandono municipal, (o estado no que se atopa o paseo marítimo de Camelle, o complexo de Aldea Madeira en Brañas Verdes onde se levan enterrados moitos centos de miles de euros para que medren os toxos e non tirarlle ningunha utilidade, a mesma lonxa de Camariñas, os moitos anos que estivo derruido o polideportivo da Ponte, en xeral o abandono de todo o mobiliario urbano do Concello).
Non pensamos que sexa o xeito máis axeitado de financiar unha instalación imprescindible para Camelle como é a Casa da Cultura, que é algo de competencia propiamente municipal, a costa doutra inversión tan trascendente como é a conservación da obra de Man, que tanta sona lle dou a Camelle e é o seu principal reclamo turístico. Ista actuación é a consecuencia dunha pésima xestión municipal.

Como conclusión, os esforzos e cartos destinados para manter o legado orixinal de Man están a ser desviados a Casa da Cultura que tiña que ser financiada cos cartos municipais, e isto coidamos que podería chamarse con propiedade “malversación”.

Dende o BNG estamos a traballar intensamente e a facer xestións diante da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia para evitar a destrucción do legado artístico de Man.

Esperando que a nosa labor dé un froito satisfactorio respecto a conservación do legado de Man, desexámoslles un bo Nadal e un próspero aninovo, e agasallámoslles cunha participación de 10 céntimos no número 55.452 da Lotaría do Nadal do 2005.

 

O concurso público de ideas que convocou o concello de Camariñas ( DOG do 12 de decembro) para a construcción da 'Casa de Man' recibiu máis de cen propostas.

La Voz de Galicia- Xoves, 21 de Octubro de 2004

Man de Camelle ya tiene casa


La Consellería de Cultura financia con 300.000 euros la construcción del museo que honrará la memoria del artista y anacoreta de Camariñas

Adjudicada a una empresa de Mazaricos la construcción de la casa de cultura y museo de Man

La Voz de Galicia- Miercoles, 20 de Octubre de 2004

Man de Camelle ya tiene una canción, y en catalán

Joan Isaac, veterano y prestigioso cantautor barcelonés, dedica un tema al anacoreta en su último disco en directo, que se editará el próximo mes.

...La canción se titula Manfred , y el estribillo principal dice así (traducido): «Pero Manfred, qué le han echado al mar/ Que el agua se ha teñido de muerte/ Que llegan a la playa/ Olas de vergüenza/ Que lo ensucian todo. Pero Manfred, qué le han hecho al mar/ Que te han atravesado el corazón/ Con lanzas de miseria/ La Atlántica belleza/ Que todo lo inundaba».

Vieiros.com.- PRIMEIRA ACHEGA AO ESTUDO DA OBRA ARTÍSTICA DO ALEMÁN DE CAMELLE

A pegada de Man, Xoán Abeleira

Este libro, preparado por Xoán Abeleira, constitúe o primeiro achegamento ao percorrido biográfico e ao estudo da obra artística de Manfred Gnädinger, o chamado "alemán de Camelle". Un volume que recolle, ademais, case un centenar de fotografías a cor das obras do Museo de Man, intercalando textos críticos nos que se aborda a súa análise e o contexto artístico no que se inscriben. Unha obra que constitúe tanto unha reivindicación do artista como a reclamación da urxencia de recuperar e poñer en valor o leigado do seu museo, estragado polo chapapote do Prestige.


Nacido en Radolfzell, unha vila próxima a Friburgo, o 27 de xaneiro de 1936, o artista alemán instalouse en Camelle en 1961. Dende aquela desenvolveu alí toda a súa vida, que cobrou trazas de auténtica lenda, e que finalizou de forma tráxica o 28 de decembro de 2002, apenas un mes despois de que o chapapote do Prestige asolagase a costa galega e estragase o conxunto das obras (esculturas e pinturas preparadas, a maior parte delas cos materiais naturais e de refugallo que deitaba o mar), do seu singular Museo.

Xoán Abeleira (Maracay, Venezuela) é fillo de emigrantes galegos. Viviu en Venezuela até os dez anos, época na que a súa familia decide volver a España. Tras máis de vinte e cinco anos en Madrid, onde xa empezara a ser recoñecido non só como poeta, narrador e tradutor, senón como músico e xornalista, estabelécese na Coruña, onde reside dende 1999. Como poeta publicou as seguintes obras en castelán: Umbral del centinela, Identidades e Nueve motivos para un obsequio. Como poeta en galego publicou Animais, Animais (2001) e Magnalia (2001). A serie As aventuras de Nunavut, publicada por Xerais e ilustrada por Jacobo Fernández Serrano, é a súa primeira incursión na narrativa infantil galega. Dentro desta serie publicou: O nacemento de Nunavut (Xerais 2003), Un día de caza (Xerais 2003), O caribú namorado (Xerais 2004) e Sedna, a deusa do mar (Xerais 2005). Publicou, ademais, A pegada de Man (Xerais 2006), primeira achega ao estudo do percorrido biográfico e artístico de Manfred Gnädinger, o chamado "alemán de Camelle".

ANA BELÉN CANTA A MAN DE CAMELLE (13-01-2006)



O vindeiro 23 de xaneiro sairá a venda o novo disco Profundis do cantautor catalán Joan Isaac.


Neste traballo inclúese a canción titulada Manfred , cantada a dúo con Ana Belén y adedicada a Manfred Gnädinger, o Alemán de Camelle.


A Joan Isaac impresionárono as circunstancias da súa morte e compuso esta canción coma himno na honra de Man.

.......--------------------------------------.......


Man de Camelle - Manfred Gnädinger

En 1985, el periódico Antena Semanal difundía la siguiente noticia:

"En el duro litoral coruñés, en plena Costa de la Muerte, se encuentra el pequeño puerto de Camelle. Algo menos de dos mil almas y una economía basada en la pesca y el marisco. Cosa corriente en Galicia. Pero Camelle tiene algo más: Man -hombre-, un alemán que, afincado allí hace 22 años, encontró su paraíso perdido entre la fuerza salvaje de las olas y la maleable roca marina.
Solitario y tal vez lúcido, ha creado en Camelle un museo de arte vivo".


Fotografías: Enrique Macía López

El 12 de marzo de 2006, el periódico La Voz de Galicia, publicaba un artículo de Manuel Sánchez Dalama, en el que se decía:

"A Manfred Gnädinger le hallaron cuando ya habían transcurrido varios días de su solitaria muerte. No se le practicó la autopsia. ¿Para qué, si todos sabían que el hombre padecía de la circulación y en las últimas semanas sufría una aguda depresión? De habérsele hecho la autopsia tal vez los patólogos hubieran hallado en sus pulmones demasiadas evidencias del chapapote que durante más de un mes se vio obligado a respirar, cercado en su caseta por el letal petróleo del Prestige; los que, mascarilla por medio, respiraron durante algunas horas al día el insoportable olor del chapapote saben bien a lo que me refiero.
La muerte por intoxicación paulatina y evitable es algo demasiado prosaico; más poético resulta divulgar la idea de que Manfred falleció de tristeza, con lo que la responsabilidad de su muerte recae sobre sí mismo y, además, éste es el tipo de sufrimiento que se espera en un artista genuino."


...............................

Fotografía: José Manuel Casal


En el otoño de 2006 ha iniciado su andadura la Iniciativa Man de Camelle, a quienes hemos realizado las siguientes preguntas:

¿Cuándo aparece Iniciativa Man de Camelle?
La inciativa surge luego de casi cuatro años viendo cómo el legado de este hombre se destruye conscientemente en su propio pueblo, mientras fuera crece la expectación por su figura: en 2004 el cineasta francés Noel Namëre hizo un documental sobre su vida y el Prestige, este documental se emitió en la tv publica francesa pero en España no ha logrado entrada; 28 pintores de Baleares editaron un libro en común, dedicado a Man, que nadie ha visto por acá; 34 pintores reconocidos subastaron obras personales para destinar lo recaudado a su museo, y tampoco se ha visto nada; Joan Isaac, el cantautor catalán, le compuso una canción que en enero de este año grabó junto con Ana Belén; idem otros grupos musicales como Banda Inaudita; la pintora burgalesa Rosa Palacios pintó una serie de cuadros en su memoria; la libreta de Miguel de Lira aún hoy sigue cosechando apoyos en Internet; esta semana sale al público en Galicia un libro "A pegada de Man" (editorial Xerais), escrito por el poeta Xoan Abeleira; en octubre la tv alemana filmará un documental sobre su vida y obra en la Costa da Morte; y algún otro etc. andará por ahí.
Mientras esto ocurre el museo de Man está cada día más abandonado, su obra pictórica y escrita se deteriora, su propio dinero (120.000 €) está punto (si no lo ha sido ya) de ser requisado por Hacienda; y algún otro etc., todo fruto de las indefiniciones administrativas.
"Nadie es profeta en su tierra", pero esto es demasiado, y a algunos nos ha parecido que algo debe hacerse y de la forma en que Man lo haría.

¿Cuántas firmas esperáis recoger? ¿Cuántas hacen falta?
La recogida de firmas se está haciendo según lo establecido en la Ley 4/2001, reguladora del derecho de petición. Pueden ser cinco firmas o cinco mil, eso lo dirá la gente (ésta no es la "ley de inciativa legislativa popular", que exige 15 mil firmas) pero la administración debe responder a la petición en un plazo de tres meses.
Se trata de intentar que la máxima autoridad de la Comunidad actúe y, tal vez, se haga justicia.
Utilizar los mecanismos que nos brinda el estado de derecho para que se rectifiquen las barbaridades.

¿Qué representa para vosotros la figura de Man después de estos años?
Ecologista, humanista, artista: integral y radical, hasta las últimas consecuencias. Un "bicho raro" en esta sociedad de consumo donde el dinero y la vanidad son rey y reina; un "pepito grillo" susurrando verdades elementales en la conciencia de cada uno de nosotros; un mártir, suicidado por la ambición y el lucro ... en ocasiones podía ser alguien difícil de tratar, pero en él vivían la inocencia y el amor por todo lo vivo.
No era Cristo ni mucho menos, pero merece que se respete su pequeña aportación, su llamada de alerta, a la conciencia colectiva.

La dirección de correo de Iniciativa Man de Camelle es: mandecamelle@yahoo.es

La hoja de firmas de Iniciativa Man de Camelle, dirigida a la Xunta de Galicia.
Y las instrucciones para la recogida de firmas.


Interior del refugio


Alrededores del museo

Documentos:

Carta manuscrita de Manfred del 28 de enero de 1985.


Carta manuscrita de Manfred del 13 de noviembre de 1989.


Finalmente queremos haceros partícipes de una magnífica y emocionante canción compuesta por el cantante catalán Joan Isaac, homenaje a Manfred.

Podéis escucharla:


La letra de esta canción en catalán:

Manfred
Novembre obria els seus braços
i tu nu, com cada matí,
cercaves per entre les roques
el rastre del teu paradís.

On són els ocells d'ales blanques,
on és la salvatge remor,
on és la memòria marina
de escuma i elisi del nord.

I mut contemplant la tragèdia
recordes quan vares fugir
d'aquella Alemania boirosa
on res no tenia sentit.

Però Manfred què li han fet al mar?
que l'aigua s'ha tenyit de mort,
que arriben a la platja onades de vergonya
que ho embruitexen tot.

Pero Manfred que li han fet al mar?
que t'han atravessat el cor
amb llances de misèria
l'atlàntica bellesa que ho inundava tot.

Novembre obria els seus braços
i tu nu, com cada matí,
cercaves per entre les roques
el rastre del teu paradís.

Però qui ha estat capaç de robar-te
un somni de mar infinit,
la vida banyant-se a la platja
i el crit abissal dels dofins.

I diuen les bruixes marines
que et veuen badar pels esculls,
una ombra en tenebres, vestit de nuesa
i mar de tristesa al teus ulls.

Joan Isaac

Y la misma canción en castellano:

Manfred
Noviembre abría sus brazos
y tú desnudo como cada mañana,
buscabas entre las rocas,
el rastro de tu paraíso.

¿Dónde están los pájaros de alas blancas?
¿Dónde el salvaje rumor...?
¿Dónde la memoria marina...
de espuma y alisios del norte?

Y mudo, contemplando la tragedia,
recuerdas cuando decides huir
de aquella Alemania brumosa,
donde tú no tenías sentido...

Pero Manfred, ¿qué le han hecho al mar...?
Que el agua se ha teñido de muerte,
que llegan a la playa olas de vergüenza
que lo embrutecen todo...

Pero Manfred, ¿qué le han hecho al mar...?
Que te han arrancado del corazón,
Con lanzas de miseria, la atlántica belleza,
que lo inundaba todo.

Noviembre abría sus brazos
y tú desnudo como cada mañana,
buscabas entre las rocas,
el rastro de tu paraíso.

Pero quién ha sido capaz de robarte
un sueño de mar infinito,
la vida bañándose en la playa
y el grito abisal de los delfines.

Y dicen las brujas marinas
que te ven vagar por los arrecifes.
Una sombra entre tinieblas. Vestido de desnudez,
y mares de tristeza en tus ojos

Joan Isaac
(Traducción: José Manuel García Gil)

 


VEN E PARTICIPA, AS PORTAS ESTÁN ABERTAS PARA TODO O MUNDO
A libreta de Man en Compostela


Burla Negra convócate o día 14 de abril nas Crechas para que sumes a túa
creatividade na construción dun obxecto artístico reivindicativo. O Colectivo Aberto Man por Man, nacido o 3 de xaneiro do 2004 coincidindo co
acto de aniversario da morte de Man en Camelle, convídanos a participar na
súa primeira Acción Man chamada ´Libreta a man´.

A LIBRETA DE MAN, DE MAN EN MAN

O sábado, día 3 de xaneiro do 2004, en Camelle púsoxe a andar unha libreta como aquelas de Manfred onde quen quixer irá debuxando e escrebendo un camiño de reivindicación: por un futuro digno para a memoria de Man. Por unha cultura criativa, participativa,de todos e todas e de futuro .

ACTION MAN!
En marcha o proxecto Man por Man!

Bota a andar a primeira acción do Colectivo Aberto Man por Man. A libreta de Man! O Colectivo nace o 3 de xaneiro do 2004 coincidindo co acto de aniversario da morte de Man en Camelle. Os seus obxectivos iniciais son demandar a realización do publicamente comprometido Museo de Man; esixir transparencia na selección dos proxectos que se presenten en convocatoria pública e nas futuras actuacións de execución; influir para que non sexa un museo morto. Explican: Non queremos un mausoleo. Queremos un espacio dinámico, polivalente e respectuoso co medio e coa obra do artista; e, sinalan no seu texto de apresentacion: Queremos tamén, por extensión unha Costa da Morte culturalmente viva.
Continúa lendo...


1ª Acción MAN :

-Libreta a Man

Varias libretas viaxarán de man en man para recoller nas súas follas a sensibilidade cultural e creativa,
do mesmo xeito que o aleMan fixo coas súas libretas durante anos.

Inicialmente ábrense 12 camiños polos que navegarán outras tantas libretas:
0-Camelle
1-Costa da Morte
2-Coruña provincia
3-Coruña cidade
4-Santiago
5-Ourense
6-Vigo
7-Lugo
8-Barcelona
9-Madrid
10-Lisboa
11-País Vasco

A libreta estará neses lugares a disposición da xente que queira colaborar na construción dun obxecto artístico reivindicativo.

En breve detallaranse os pontos concretos onde poder achegarnos a participar deste proxecto.

Burla Negra

A súa vez, finisterrae.org quere sumarse a dita iniciativa poñendo a disposición dos navegantes unha libreta virtual na que podes deixar as túas mensaxes e debuxos.

Se queres deixar a túa mensaxe, pulsa na libreta de MAN.

Se desexas máis información podes escribir un e-mail a manporman@finisterrae.com.

A PLATAFORMA BURLA NEGRA DENUNCIA!
Están roubando o Museu de Man!

Denunciamos máis un roubo da nosa memória. Denunciamos a degradación do Museu de Man. Denunciamos a incompeténcia do noso governo para manter un dos entornos artísticos máis valiosos do noso país.

Segundo nos informan desde Camelle, o Museu de Manfred está sendo roubado pedra a pedra. As suas esculturas e intervencións sobre pedra, madeira e óso están a desaparecer debido á afluéncia desmesurada de persoas e á falta de control por parte das autoridades.

Desde a Plataforma Burla Negra queremos lembrar outra falsa promesa da Xunta de Galiza que se comprometera a destinar os cartos que inicialmente estaban destinados a subvencionar os Prémios Max de Teatro ao mantemento do Museu de Camelle. One están eses cartos? A Xunta volve, máis unha vez, ao exercício da incompeténcia.

Desde a Plataforma Burla Negra queremos lembrar tamén a última vontade do criador de Camelle: o Museu debia pemanecer co chapapote encima, coa negra capa de morte sobre a pedra, como memória do maior desastre da costa do noso país.

Salvemos o Museu de Man!

Burla Negra Nunca Máis

Novembro-2003

Máis información en NOTICIAS

Pulsa aquí para ver unha panorámica de 360º do Museo de MAN, co chapapote falando.

Selección fotográfica do desastre do PRESTIGE

VIDEOS SOBRE O PRESTIGE

!Hai mortos que están moi vivos!

A silueta de MAN no dique de Camelle;

Foi a súa maneira de protestar pola construcción do espigón:

Tumbóuse sobre él antes de que o formigón se secara e despóis estampóu a súa firma.

----------------------------------------------------------------------------

Estas páxinas queren ser un testimonio, un homenaxe, unha lembranza constante a MAN, e como non a todas aquelas esperanzas e formas de vida nas que os dictados do poder establecido non son atendidos, nas que a libertade se manifesta do mesmo xeito que na natureza.

Casi todas as imaxes que se usan nesta web foron recollidas en INTERNET sin pedir permiso aos seus autores, excepto unha colección de fotos que están feitas polo autor desta web, polo que si algún dos autores das mesmas se considera perxudicado, agradezco se poña en contacto conmigo.

----------------------------------
Solicitamos a todas aquelas persoas que teñan algún material gráfico, literario, ou de calqueira outro tipo relacionado con MAN e queran colaborar na súa lembranza nos envíen esa información a este correo.

Aviso legal

Eres o visitante

 

HAI QUE CAMBIAR O MUNDO 5.0

Pulsa sobre MAN para voltar á portada