Jitanjáfora
Término adoptado por Alfonso Reyes, en 1929, a partir de una estrofa del escritor cubano Mariano Brull:
Leyenda
Filiflama alabe cundre
ala olalúnea alífera
alveola jitanjáfora
iris salumba salifera.
Olivia oleo olorife
alalai cánfora sandra
miligítara girófara
zunbra ulalindre calandra.
Define a las poesías que solo buscan la sonoridad y no el significado. Están compuestas por palabras inventadas que pueden confundirse con las verdaderas como recurso expresivo
Poema de la ele
Tierno glú-glú de la ele
ele espiral de glú-glú.
En glorígolo aletear:
palma, clarín, ola, abril...
Tierno la-le-li-lo-lu,
verde tierno, glorimar...
ukelele...balalaika...
En glorígoro aletear,
libre, suelto, saltarín,
¡ tierno glúglú de la ele! (Emilio Ballagas)
El joven Telémaco ( Zarzuela)
Suripanta, la suripanta,
maqui, truqui del somatén.
Sun fáribun, sun fáriben,
maca trunquí,
suripantén.
¿ Suripén!
¡ Suripanta, la suripanta,
melitonimen1 ¡ Son pen! (Eusebio Blasco)
Garibaldi chupaesponjas
cara de perro de presa
es más feo que tarquino
de los pies a la cabeza.
Piripatúliqui patúliqui patúliqui
sacalapántica patúliqui mulática
Peritupatúliqui patúliqui patúliqui
sacalapán sacalapún sacalapín.
Pisare yo el polvico
atán menudico;
piaré yo el polvó
atán menudó. (...)
(...) De autor no conocido.
Gracias al libro "Va de poesía" de Víctor Moreno de editorial Pamiela. Más jitanjáforas en el Juegos de palabras